ამერიკის ომის შემსწავლელი ინსტიტუტი (ISW) მორიგ ანგარიშში წერს, კრიტიკის უპრეცენდენტო ტალღის შესახებ, რომელიც რუსეთის პრეზიდენტს, ვლადიმირ პუტინს ხერსონში მარცხის შემდეგ თავს დაატყდა.

ხერსონიდან რუსული ჯარის გასვლამ ომის მხარდამჭერებსა და ვლადიმირ პუტინს შორის იდეოლოგიური განხეთქილება გამოიწვია. უკანდახევამ შეარყია ნაციონალისტების ნდობა პუტინის ერთგულებისადმი მისი დაპირებებისა და მათი შესრულების შესაძლებლობის მიმართ.

ISW-ის ექსპერტებს მაგალითად მოჰყავთ „რუსული სამყაროს“ ოდეოლოგის ალექსანდრ დუგინის პუბლიკაცია, რომელი ღიად აკრიტიკებს ვლადიმირ პუტინს ხერსონის ჩაბარებისთვის.

პუტინს სულ უფრო უჭირს მისი ზოგიერთი რადიკალური მხარდამჭერის დამშვიდება იმის გამო, რომ ვერ მიაღწია მოსალოდნელ მიზნებს -  უკრაინის მთავრობის დამხობას და მთელი ქვეყნის ხელში ჩაგდებას.

ნაციონალისტურად განწყობილი პროპაგანდისტები, მაგალითად, ტელეწამყვანი ვლადიმირ სოლოვიოვი, სულ უფრო ხშირად მოითხოვს კრემლისგან და სამხედრო სარდლობისგან უკრაინის ომში სრულყოფილად ჩართვას. სოლიოვი ასევე ითხოვს სრულ მობილიზაციას და ხერსონის ჩაბარების შემდეგ არაკომპეტენტური ჩინოვნიკების გათავისუფლებას.

ხერსონის დაკარგვის გამო კრემლთან პრეტენზიები აქვთ დაჯგუფება „ვაგნერთან“ დაკავშირებულ პირებსაც - ეს კი შესაძლოა მოწმობდეს ძალოვანების შემდგომი გავლენების გაზრდას. ზოგიერთი ბლოგერი მიანიშნებს, რომ კრემლმა ხერსონი გაყიდა და აღნიშნავენ, რომ რუსეთის ხელისუფლება რეგულარულად აბარებს ტერიტორიებს, ისე რომ ხალხის აზრს არ ითვალისწინებს.

ექპრეტები წერენ, რომ რუსეთის სამხედრო ხელმძღვანელობა ცდილობს გააერთიანოს სხვადასხვა ქვედანაყოფები, რომლებიც შედგებიან სხვადასხვა კვალიფიკაციისა და აღჭურვილობის სამხედროებისგან - თუმცა ძირითადად წარუმატებლად. კერძოდ, საუბარია თვითგამოცხადებული დონეცკისა და ლუჰანსკის რესპუბლიკების ძალების, რუსეთის ჯარის, „ვაგნერის“ დაქირავებული მებრძოლებისა და მობილიზებულების გაერთიანების მცდელობაზე, რომელიც ამასთან ქმნის გარემოს, შიდა კონფლიქტების გასაღვივებლად.