საპატრიარქოს იურისტი შორენა თეთრუაშვილის სიტყვებს ახმაურებს და მის დავალებებს ასრულებს - მეუფე პეტრე

„ეს ფაქტი არის მამხილებელი იმ სიტყვების ჭეშმარიტებისა, რომელზეც მე დამბრალდა ეკლესიის დისკრედიტაცია, როდესაც ვთქვი რომ არაფორმალური, ჩრდილოვანი მმართველობაა ეკლესიაში“ - ეს განცხადება ჭყონდიდელმა მიტროპოლიტმა მეუფე პეტრემ საპატრიარქოს იურისტის ედიშერ ქარჩავას ბრალდებების საპასუხოდ გააკეთა. 

მეუფე პეტრე მის მიმართ გამოთქმულ ბრალდებას ცილისწამებას უწოდებს და ედიშერ ქარჩავას პოზიციის მიღმა, პატრიარქის მდივან-რეფერენტის შორენა თეთრუაშვილის კვალზე მიანიშნებს.

„როდესაც მსგავსი ადამიანები ეკლესიის სახელით ცილისწამებასა და უპასუხისმგებლო ბრალდებებზე მიდიან, ეს იმას ნიშნავს, რომ მძიმე მდგომარეობაა და ნამდვილად არაფორმალური მმართველობაა. დარწმუნებული ვარ, ეს ადამიანი ახმაურებს საქართველოს ეკლესიის არაფორმალური მმართველი ქალბატონის სიტყვებს და მის დავალებებს ასრულებს“ - ამბობს მეუფე პეტრე „მოამბესთან“ საუბრისას.

მეუფე პეტრე აცხადებს, რომ შორენა თეთრუაშვილი საპატრიარქოში „დაჯგუფებას ხელმძღვანელობს“. 

„იმ გარემოცვამ, რომელმაც 84 წლის კაცს მძიმე ოპერაციის წინ უთხრა, თითქოს მღვდელი მიდიოდა მის მოსაწამლად და შენი დაცვის უფროსი, შენი სიძე ასევე იყო ამ საქმეში ჩართულიო, ეს ადამიანები და ეს დაჯგუფება, რომელთა მეთაურიც არსებული ქალბატონია, ყველაფერზეა წამსვლელი“, - აცხადებს ის.  

შეკითხვაზე - იცოდა თუ არა საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქმა იმის შესახებ, რა ბრალდებების გახმაურებას აპირებდა ედიშერ ქარჩავა, მეუფე პეტრე აცხადებს, რომ მისი აზრით, პატრიარქი ამ შემთხვევაშიც არ იყო საქმის კურსში.

„კიდევ მინდა, იმ ვერსიას დავეთანხმო, რომ პატრიარქი ისევ დეზინფორმირებულია და ამას ამ კონტექსტით არავითარ შემთხვევაში არ მიაწვდიან. თუ, ღმერთმა დაიფაროს საქართველოს ეკლესია და, ამ ყველაფრის საქმის კურსშია პატრიარქი, მაშინ ძალიან მძიმე დღეში ყოფილა ჩვენი ეკლესია“, - ამბობს მეუფე პეტრე.

ჭყონდიდელი მიტროპოლიტი „მოამბესთან“ ინტერვიუში აღნიშნავს იმასაც, რომ ე.წ. ციანიდს საქმის შემდეგ „ქართული ეკლესიის მტრები მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ“ და მისთვის ასეთი ბრალდებები მოსალოდნელი იყო. ამავდროულად, მეუფე პეტრე ამბობს, რომ მის წინააღმდეგ გამოთქმული ბრალდებების შემდეგ, კიდევ მეტად დარწმუნდა დიდი საეკლესიო კრების გარდაუვლობასა და აუცილებლობაში.